ظرف سفالین 3500 ساله با بدنه ی شطرنجی

ظرف سفالین 3500 ساله با بدنه ی شطرنجی

ظرف سفالین سه پایه که بدنه ی آن به صورت شطرنجی رنگ آمیزی شده، ارتفاع: 19 سانتی متر، قدمت: 1500 پیش از میلاد، منطقه ی جغرافیایی: رومشکان (لرستان)، محل نگهداری: موزه ی بریتانیا

بشقاب ساسانی با نقش دیونیسوس (ایزد میگساری یونان)

بشقاب ساسانی با نقش دیونیسوس (ایزد میگساری یونان)

بشقاب ساسانی با نقش دیونیسوس ایزد افسانه ای یونان، جنس: نقره ی زراندود، قطر: 22.5 ساتی متر، وزن: 906.2 گرم، محل نگهداری: موزه ی بریانیا

کوزه و سه پایه ی زیرینش از عصر آهن

کوزه و سه پایه ی زیرینش از عصر آهن

کوزه بر روی سه پایه، جنس: سفال، ارتفاع: 26.5 سانتی متر، قطر: 16.5 سانتی متر، قدمت: 1200 تا 1000 پیش از میلاد، منطقه ی جغرافیایی: تپه ی حسنلو، محل نگهداری: موزه ی بریتانیا

پل زمانخان سامان - چهارمحال و بختیاری

پل زمانخان سامان - چهارمحال و بختیاری

پل زمانخان سامان یک پل تاریخی و دیدنی است که در مسیر رودخانه زاینده رود و در میانه طبیعتی بکر و سرسبز واقع شده است. در این مطلب با پل زمانخان سامان بیشتر آشنا می‌شوید.

پل زمانخان سامان یکی از تاریخی‌ترین پل‌های کشور و مطمعناً جز لیست با ارزش‌ترین پل‌ها می‌باشد. این پل در شهرستان سامان در استان چهارمحال و بختیاری و در 27 کیلومتری شهرکرد واقع شده است. پل زمانخان بر روی رودخانه زاینده رود و بر روی تخته سنگی بنا گردیده است و در گذشته محل عبور و مرور ایلات و عشایر قشقایی (عشایر ترک زبان جنوب را بیش‌تر به نام ایل بزرگ قشقایی می‌شناسند) بوده است.

تاریخچه پل زمانخان

تفکر اولیه ساخت پل در این مکان به دوره ساسانیان برمی‌گردد. این پل به دستور زمان‌خان یکی از سران ایل قشقایی که زمانی دامنه کوچ آن‌ها تا منطقه می‌رسید، احداث گردید. این پل باعث سهولت عبور ایل بر روی رودخانه زاینده‌رود می‌گشت و اینگونه از تلافات چهارپایان حین عبور از روخانه جلوگیری می‌شده است.

ویژگی‌های معماری پل زمانخان

پل تاریخی زمانخان 30 متر طول و 13 متر ارتفاع دارد. این پل بر روی سه پایه سنگی با دو دهانه‌ی 8 متری به صورت جناغی و بنای آن با سنگ آجر و ملاط گچ و ساروج ساخته شده است. در گذشته پل‌های متعددی برای عبور و مرور از رودخانه زاینده ساخته شده بود اما در فصل زمستان با بارش باران و طغیان روخانه‌ زاینده رود تمامی این‌ پل‌ها فرو می‌ریختند ولی پل زمانخان به دلیل داشتن پایه‌های سنگی مستحکم در مقابل این طغیان‌ها مقاومت کرده است. در حقیقت تصمیم هوشمندانه زمان خان برای به کارگیری صخره به عنوان پایه و موج شکن و قرار دادن دهانه‌های پل بر روی آن، باعت شد مقاومت پل چند برابر بیشتر شود.

کوزه ی نهصد ساله با علایم ستاره بینی

کوزه ی نهصد ساله با علایم ستاره بینی

کوزه با علایم ستاره بینی، ارتفاع: 14 سانتی متر، قدمت: سده ی دوازدهم میلادی، محل نگهداری: موزه ی بریتانیا

در قرون وسطی، نقش نشانه های ستاره بینی بر روی ظرفهای لوکس بسیار متداول بود. این سیستم دوازده نشانه ای در نیمه ی هزاره ی نخست پیش از میلاد به وسیله ی بابلیان اختراع شده بود. در این سیستم، منطقه البروج به دوازده بخش که هر یک زاویه ی 30 درجه دارند تقسیم می شده و هر یک از این بخشها به عنوان خانه ی خورشید، ماه، یا یکی از پنج سیاره ی تیر، ناهید، بهرام، مشتری و کیوان در نظر گرفته می شد.

خانه های فلکی به این صورت بوده است: خورشید در شیر (برج اسد)، ماه در خرچنگ (سرطان)، تیر در دوشیزه (سنبله) و دوپیکر (جوزا)، زهره در گاو (ثور) و ترازو (میزان)، مریخ در قوچ (حمل) وکژدم (عقرب)، مشتری در کمانگیر (قوس) و ماهی (حوت). جفت شدن شیر و خورشید، از تصاویر ستاره بینی بسیار کهن است که به صورت سنتی در اساطیر باستانی دیده می شود.

پس از لشکرکشی اسکندر به میانرودان بسیاری از سنت های ستاره بینی بابلیان به یونان منتقل شدو ستاره شناسان یونانی نیز بر آنان مطالبی افزودند. پس از یک هزاره دانشمندان در دوره ی اسلامی به ترجمه و اصلاح آثار یونانیان پرداختند. آنان همچنین ایده های یونانی را با مفاهیم علمی دیگر تمدن ها مانند ایران و هند آمیختند و سیستم یکپاچه ای ایجاد کردند.