


نخستین
تصور ها این بود که باطری در سال ۱۷۸۶ توسط لوییچی گالوانی دانشمند
ایتالیایی اختراع شده بود. در سال ۱۹۳۶ مطابق با سال ۱۳۱۴ در نزدیکی شهر
تیسفون در عراق امروزی کوزه ی بسیار عجیبی کشف شد که قدمت کوزه را به ۲۰۰۰
سال قبل یعنی زمان حکومت اشکانیان نسبت دادند در آن زمان نیز تیسفون و عراق
امروزی جزو قلمرو ایرانیان محسوب می شد.
ارتفاع کوزه ۴ سانتی متر و
قطر آن به ۸ سانتی متر می رسید و در ته کوزه یک دیسک مسی و در وسط آن یک
لوله مسی که در داخل آن نیز یک لوله آهنی وجود داشت قسمت هایی از سر آن نیز
با قیر پوشیده شده بود. ویلهلم کونیک باستان شناس آلمانی در سال ۱۹۴۰ قبل
وقتی این پیل را در موزه ایران و عراق دید آن را با خود به موزه ی برلین
برد و در آنجا آن را مورد برسی قرار داد و سپس نظریات جالبی در باره آن
ارائه داد او گفت که این کوزه یک پیل الکتریکی یا یک باطری است که برای
آبکاری طلا یا نقره به کار می رفته است.در سال ۱۹۴۰ ویلارد گری مهندس
برق ماکتی از آن کوزه درست کرد و محلول مس سولفات را در آن ریخت و آزمایشی
انجام داد که منجر به تولید ۱٫۵ تا ۲ ولت برق شد او ثابت کرد که این کوزه
می تواند جریان الکتریکی را بر قرار بکند بعد از جنگ جهانی دوم یک باطری
دیگر از این شکل نیز در همان ناحیه یافت شد. .
در سال ۱۹۷۰ نیز آرن
اگبرکت باستان شناس آلمانی آزمایش دیگری نیز روی کوزه انجام داد و مقداری
آب انگور را بجای محلول مس سولفات استفاده کرد او مشاهده کرد که باطری
الکتریسته ۰٫۸۷ ولت ایجاد می کند این آزمایش ثابت کرد که اشکانیان در بیش
از ۲۰۰۰ سال قبل قادر به تولید الکتریسیته از یک ماده اسیدی بوده اند

کشف لوله کشی باستانی در منطقه سد سیمره در شهرستان بدره - استان ایلام
مطالعات
باستانشناسی در پشت سد سیمره، جایی که تعداد بیشماری محوطه های باستانی
بر اثر آبگیری سد سیمره در حال غرق شدن هستند، دوباره آغاز شدهاست.
محوطه
باستانی "فراش" یکی از این محوطهها است که باستانشناسان در آن موفق به
کشف خارقالعادهای از یک سیستم آبرسانی ۵ هزار ساله شدند. سیستمی که با
استفاده از لولههای سفالی در هم تنیده شده به وجود آمدهاست.
باکاوشهای
باستانشناسی نجات بخشی در محدوده آبگیری سد سیمره توسط پژوهشکده
باستانشناسی پژوهشگاه میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری و با همکاری
وزارت نیرو به انجام رسیدهاست.هرچند با آبگیری سد، بخش زیادی از مطالعات
باستانشناسی پس از ثبت و مستندنگاری به زیرآب رفته است،
محوطه باستانی فراش در کنار رودخانه سیمره و در ساحل شرقی آن، جایی که مرز استان لرستان آغاز شده، قرار دارد.
لیلی
نیاکان، سرپرست هیات باستان شناسی در محوطه باستانی فراش، درباره این
کشف میگوید: در فصل گذشته قطعاتی سفالی از شیای نامشخص پیدا شد؛ با بالا
آمدن تراز آب و سپس با پایین رفتن دوباره آن، بقایایی از تنبوشههای سفالی
در کنار کارگاه فصل اول نمایان و ادامه کاوش منجر به کشف بقایای یک سیستم
آبرسانی، متعلق به 5 هزار سال قبل شد.
بخشی از این این تنبوشهها
متعلق به سیستم آبرسانی باستانی است که کار انتقال آب را از مسیری به مسیر
دیگر انجام میداد وبخشی دیگر با استفاده از مصالح محلی حفاظت و در بافت
اصلی خود قرار گرفتهاست.
گفته میشود؛ مشابه چنین سیستمی پیشتر در
محوطه باستانی چغامیش در خوزستان به دست آمده است. بر اساس مطالعات انجام
گرفته قدمت این تنبوشهها را میتوان متعلق به حدود هزاره سوم قبل از میلاد
یعنی 5 هزار سال قبل تخمین زد.
با بالا آمدن آب این کارگاههای
جدید حفاری نیز، به زیر آب رفتند؛ اما هیات باستانشناسی موفق شد پیش از
غرق شدن بخشهای کشف شده از سیستم آبرسانی، روی تنبوشههای سفالی را به طور
کامل پوشانده و حفاظت کند، تا پس از پایان عمر سد سیمره، باستانشناسان
آینده بتوانند مطالعات بیشتر روی یافتههای بدستآمده انجام دهند.
هیات
باستانشناسی فراش به منظور کشف سرچشمه انتقال آب در مسیر یافت شده، کاوش
باستانشناسی را با استفاده از ایجاد گمانههای کوچک ادامه دادند. این
آبراهه دستکند به طور کامل روی پشته طبیعی کوه ساخته شده است.
البته
کارکاوش به همینجا ختم نشد و چند گمانه دیگر نیز برای کشف مسیر
تنبوشهها زده شد و کاوش برای یافتن ادامه مسیر این شبکه آبرسانی همچنان
ادامه دارد.
مشخصات لولههای سفالی این تنپوشهها یا همان لولههای
آبرسانی سفالی با توجه به بقایای آثار به دست آمده به نظر میرسد در همین
منطقه تولید و پخته شدهاند. تعداد زیادی سفالهای لولهای شکل، ساخته شده
که در ابعادی کمی کمتر از یک متر در هم تنیده شدهاند. زمانی که آنها را
یافتیم همچنان در هم قرار گرفته و متصل بودند.
نکته جالب آن است که دو نوع تنبوشه متفاوت در این محوطه باستانی وجود دارد که به نظر میرسد کار تقسم آب را برعهده داشتند.
بیش
از نیز 7 هیات باستانشناسی، مطالعات خود را در محدوده آبگیری سد سیمره
انجام دادهاند که با آبگیری این سد، تعداد زیادی از محوطههای باستانی به
زیر آب رفته و همچنان نیز این روند ادامه دارد.
**
ایرانیان، نخستین کسانی که لولهکشی آب داشتهاند!
یکی
از دستاوردهای ارزشمند ساسانیان در زمینه فناوری که حتی امروز نیز تحسین
برانگیز است، « لوله کشی آب شهری و کشاورزی» بوده است که شاید برای نخستین
بار در جهان پدید آمده باشد.
از آنچه که از دوران ساسانیان به جا
مانده است؛ می توان به خوبی دریافت که در این دوران توجه ویژهای به
آبرسانی کشاورزی و شهری شده است، این در حالی است که متاسفانه کارهای مهم
پژوهشی در نشان دادن پیشرفتهای دوران ساسانیان انجام نشده است؛ یکی از
دستاوردهای ارزشمند ساسانیان در زمینه فناوری که حتی امروز نیز تحسین
برانگیز است، « لوله کشی آب شهری و کشاورزی» بوده است که شاید برای نخستین
بار در جهان پدید آمده باشد.
ایرانیان از گذشتههای دور از لوله کشی
آب آشامیدنی بهرهمند بودهاند؛ با این سیستم لوله کشی، آب آشامیدنی به
درون خانهها آورده میشد. باید اذعان داشت که لوله کشی آب در دوران
ساسانیان بر پایه یافتههای بسیار پیشرفته دانش آن روز انجام می شده است
مردم در دوران ساسانیان با این فناوری، چشمههایی که در پایین شهر قرار
داشته اند را لایروبی کرده و با ایجاد حفره، آن را با ساروج اندود
میکردهاند و درست همانگونه که امروزه با لولههای فلزی انجام میشود، آب
چشمهها را به سمت شهر میآوردهاند؛ آنگاه به جای اتصالها و یا جوشکاری
امروزی برای چسباندن لولهها به هم، روش اتصال لولههای سفالی از راه ساخت
جفتی نر و ماده انجام میگرفته است.
آنها پس از اتصال تنبوشههای نر و
ماده، دور آنها را با ساروج که مادهای ساخته شده از آهک، گچ، سفید تخم مرغ
و چیزهای دیگر بود، می پوشاندند.
این کوزههای سفالی به شکل
ویژهای اتصال یافتهاند؛ جالب اینکه چون در بعضی مکان ها خانهها در
بلندی جای داشتند، لولهکشی ستایش انگیزی به شکل مارپیچ انجام گرفته که
برپایه دانش مهندسی پیشرفتهای بوده است؛ این لوله کشی به گونهای بوده تا
از لحاظ آسایش و دسترسی به آب هیچ گونه دشواری نباشد.
در این نوع
لوله کشی هنگام برداشت از آب بهجای استفاده از شیر و فلکههای امروزی یک
ابزار چوبی بهکار برده میشد که مانند چوب پنبه بکار گرفته شده در
بطریهای امروزی بوده است.
نمونه شگفت انگیزی که نشان دهنده لوله
کشی کوزهای برای آبیاری کشاورزی، در روستای پیروزآباد اسلام آباد غرب است،
در واقع فناوری بکار رفته در دوران ساسانیان را به تصویر می کشد و این
واقعیت را نشان می دهد که بی گمان، دوران فرمانروایی حدود چهار صد ساله این
خاندان ایران، سرآمد پیشرفت کشاورزی در دوران باستان بوده است.
موضوع بسیار مهمی که باید یادآور شد، این است که تلاش برای رسیدن به چنین
فناوری آبرسانی به جهت نیاز فراوان به آب بوده است؛ این نکته با توجه به
اینکه سرزمین های ساسانی به هیچ وجه با کمبود آب مواجه نبودهاند جای بسی
تامل دارد.
عجیب ترین کوه دنیا در ایران
البته خیلی از مراکز معتبر در ایران خواص در مانی این مکان را تکذیب کرده اند ولی با این وجود مکان پر رمز و رازی به نظر می رسد....

عجیب
ترین کوه دنیا را می توان کوه باستانی پردیس دانست با مغناطیس فوق العاده
قوی کوه در جهان زبانزد است و خاصیت درمانی فراوان دارد.
؛این کوه
باستانی پردیس است که در حومه شهرستان جم از توابع عسلویه استان بوشهر و در
نیمه های راه بندر کنگان به فیروز آباد شیراز قرار دارد. قله این کوه
نزدیک ترین نقطه زمین به خورشید است، چون بالاترین ارتفاع در نزدیکی خط
استوا است.
مغناطیس فوق العاده قوی کوه در جهان زبانزد است و اگر
در فاصله ۵۰ تا ۱۰۰ متری کوه یعنی تقریبا انتهایی ترین نقطه مشخص آسفالت با
ماشین توقف کنید و ترمز دستی را بخوابانید، ماشین به جای سر پائینی به
نرمی به سمت کوه کشیده می شود که البته همین مغناطیس برای رانندگان نا آشنا
بسیار دردسر ساز بوده و تاکنون تعداد زیادی از خودروها بی اختیار با کوه
تصادف کرداند.
از جمله خواص خارق العاده ی این کوه کمک به
درمان مبتلایان به ایدز است.به خاطر نزدیکی این کوه به خورشید امکان رشد و
نمو ویروس های بیماری زا از جمله ویروس HIV صفر است.
پزشکان
متخصص بریتانیایی در موسسه ای در شهر لندن اخیرا در مقاله ای در روزنامه ی
تایمز ضمن بر شمردن این خاصیت از سازمان ملل درخواست کرده اند تا نام این
کوه را به کوه ضد اچ آی وی ANTI-HIV Mountain تغییر دهند.
دکتر
تیم هوپکینس Tim Hopkins رییس موسسه ی فوق و دارنده ی مدرک فوق تخصص در
رشته ی ایمونولوژی و ویروس شناسی درخواست ایجاد شهرکهای درمانی برای
مبتلایان به ایدز در این منطقه داشته است.وی معتقد است با اسکان مبتلایان
به ایدز در این منطقه پس از حداکثر مدت ۱۸ ماه هیچ نشانه ای از بیماری در
این مبتلایان دیده نشود. از دیگر خواص درمانی این کوه که زبانزد همه ی
متخصصین mountain trapi است، خواص مغناطیسی بوده که باعث تخریب سلول های
سرطانی شده و به همین دلیل متخصصین بسیاری بیماران سرطانی را به کوه نوردی
در این کوه توصیه میکنند.
پوشش گیاهی منطقه نوعی خار بیابانی
گرمسیری منحصر به فرد است که خواص دارویی فراوان دارد و عسل حاصله از منطقه
تماما پیش خرید چند کارخانه ی داروسازی بزرگ جهان است. یکی از ترکیبات
اصلی مسکن Advil که یکی از بهترین قرص های شناخته شده برای ناراحتی های
اعصاب و دردهای میگرنی است از همین عسل تهیه می شود.
این
منطقه خرمای ویژه ای نیز تولید می کند که به نام خرمای خصه معروف است و
کاملا در شیره ی خود غرق می شود یعنی یک کاسه ی آن ظرف سه ساعت پر از شیره
می شود.
اندازه ی این خرما اندازه ی آلبالو بوده و به جهت همان خواص
دارویی منطقه تماما برای ساخت قندهای رژیمی برای بیماران دیابتی صادر می
شود.
نکته ی جالب دیگر رویش درخت زیتون در دامنه ی شمالی کوه حد
فاصل شهرستان جم تا روستاهای چاهه و دره پلنگی می باشد که در آب و هوای آن
منطقه بسیار بعید می نمود.فعلا سندی برای قدمت چاهه و دره پلنگی وجود ندارد
ولی علائم مشهودی از غار نشینی مشاهده و فسیل های مختلفی در این منطقه به
وفور پیدا شده است.
در لایه های زیرین این کوه معدن عظیمی از آب
خنک و فوق العاده سالم وجود دارد، آن هم در اطراف عسلویه عجیب است. مردم
چاهه و جم، کوه پردیس را فوق العاده مقدس و محترم می شمارند و به استناد
علائم موجود در آتشکده احتمالا یکی از اولین مکان هایی بوده که نفت در آن
سوزانده شده است.
ﻗﻠﻪ ﺍﻳﻦ ﮐﻮﻩ ﻧﺰﺩﻳﮏ ﺗﺮﻳﻦ ﻧﻘﻄﻪ ﺯﻣﻴﻦ ﺑﻪ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺍﺳﺖ ﭼﻮﻥ ﺑﺎﻻﺗﺮﻳﻦ ﺍﺭﺗﻔﺎﻉ ﺩﺭ ﻧﺰﺩﻳﮑﻲ ﺧﻂ
ﺍﺳﺘﻮﺍﺳﺖ .
ﺁﺗﺸﮑﺪﻩ ﻓﻮﻕ ﺍﻟﻌﺎﺩﻩ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻲ ﮐﻪ ﺩﺭﻗﻠﻪ ﮐﻮﻩ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ ، ﻣﺤﻞ ﺗﻮﻟﺪ ﻭ ﻏﺴﻞ ﺗﻌﻤﻴﺪ ﭘﺪﺭ ﺟﻤﺸﻴﺪ ﺟﻢ ﺍﺳﺖ .
ﻳﮑﻲ
ﺍﺯ ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ ﺍﺻﻠﻲ ﻣﺴﮑﻦ Advil است که ﻳﮑﻲ ﺍﺯ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻗﺮﺻﻬﺎﻱ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ برای
ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﻲ ﻫﺎﻱ ﺍﻋﺼﺎﺏ ﻭ ﺩﺭﺩﻫﺎﻱ ﻣﻴﮕﺮﻧﻲ ﺍﺳﺖﺍﺯ ﻫﻤﻴﻦ ﻋﺴﻞ ﺗﻬﻴﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ
با
افتتاح جاده ی فیروز آباد به عسلویه توسط پتروشیمی، رفتن به این منطقه
خیلی راحت تر شده است. پتروشیمی با تاسیس سه شهرک بزرگ در این منطقه اقدام
به تاسیس فرودگاه جم نموده و چهارشنبه ی هر هفته یک پرواز به مقصد جم انجام
می شود که امکان بسیار خوبی برای سفر به این منطقه اعجاب انگیز است.
