مخفی گاه زرتشتیان در اعماق زمین+ فیلم

مخفی‌ گاه عظیم زیرزمینی کشف شده در سال ۱۹۶۳ در منطقه‌ای به نام درینکویو در مرکز کشور ترکیه امروزی، حاکی از زندگی‌ مخفیانه نسلی از انسان‌ها در اعماق زمین در هزاران سال پیش می‌باشد که گویا به خاطر ترس و وحشتی که از یک نیروی نابود کننده غیر زمینی‌ داشته اند، و به دستور شخصی‌ که احتمالش میرود که همان اهورا مزدا باشد، رهروانش یا همان زرتشتیان باستان آن را ساخته باشند. عمق این مخفی‌ گاه زیر زمینی‌ تا ۱۳ طبقه یا ۲۸۰ فوت اندازه گیری شده است که گنجایش حضور ۲۰ هزار زن و مرد، کودک، استبل‌های مخصوص نگهداری حیوانات، انبار، مکان‌های مذهبی‌ و شراب خانه را دارا می‌باشد و از لحاظ پیچیدگی‌ ساخت مهندسی‌، در حد اهرم ثلاثه مصر می‌باشد. وجود حفره‌های ورود هوا از سطح زمین تا عمیق‌ترین نقطه این مخفی‌ گاه، زندگی‌ انسان‌ها و دام مورد نیاز آن‌ها را امکان پذیر کرده بوده است.

بر اساس اسناد و یافته‌های تاریخی‌، گفته شده است که این شهر زیر زمینی‌ ساخته شده توسط ایرانیان باستان باشد که از رهروان اهورا مزدا بوده اند. درینکویو به زبان ترکیه امروزی به معنای چاه عمیق می‌باشد.

غار دربند رشی

غار دربند رشی
غارهای دربند رشی ('۵۰ ْ۳۶ شمالی، '۳۹ ْ۴۹ شرقی) در جنوب روستای رشی در بخش رحمت آباد و بلوکت شهرستان رودبار (استان گیلان)، در ارتفاع حدود ۷۵۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است. قلة دلفک یا درفک با ارتفاع حدود 2733 متر از سطح دریا، در این منطقه واقع است. این مکانهای باستانی شامل غار بزرگ کویل گر با طول تقریبی ۶۰ متر و غار جوکویله با طول تقریبی ۳۰ متر است که دهانه هر دو در جهت جنوب قرار دارد.

غارهای دربند رشی
غار دربند ب (جوکویله) نخستین بار بوسیله دکتر ولی جهانی (باستان شناس) در سال ۱۳۸۴ شناسایی و بررسی شد که طی آن شماری بقایای استخوان جانوران و انسان و همچنین تعدادی قطعات سفال (هزاره اول ق م) گردآوری شد. در بررسی غار مجاور (کویل گر) شماری قطعات سفال گردآوری کرد که همانند سفالهای غار دربند ب مربوط به هزاره اول ق م هستند. پس از بررسی اولیه پروندة ثبت این غار آماده و در مرداد ۸۴ با شماره ۱۳۲۱۹ به ثبت آثار ملی رسید. در بررسی‌های مجددی توسط بیگلری، جهانی و شیدرنگ در این غار علاوه بر بقایای سنگواره‌ای جانوران (از جمله خرس غار)، تعدادی ابزار سنگی شامل یک ساطور، تراشه روتوش شده، سنگ مادر و ضایعات تراش سنگ از سطح رسوبات گردآوری شد که مربوط به دوره پارینه سنگی قدیم است. در اردیبهشت ماه ۱۳۹۱ نخستین فصل گمانه زنی در غار دربند ب به سرپرستی دکتر فریدون بیگلری از موزه ملی ایران و با معاونت دکتر ولی جهانی، مسئول مرکز باستان شناسی گیلان و مشارکت متخصصین میان رشته‌ای انجام شد. در نتیجه این گمانه زنی مجموعه غنی از بقایای باستان شناختی شامل سنگواره جانوران و دست ساخته‌های سنگی بجای مانده از ساکنان غار کشف شد که باستان شناسان را شناخت یکی از ناشناخته ترین و کهنترین ادوار پیش از تاریخ ایران یاری می‌کند. طبق مطالعات جدید این غار پیش از ۲۰۰ هزار سال پیش مسکن شکارچیان عصر سنگ بوده‌است. غار دربند قدیمیترین سکونتگاه تاریخگذاری شده انسان در ایران است.

قاشق باستانی

همیشه ﺑﻪ ﻣﺎ ﮔﻔﺘﻦ ﻗﺎﺷﻖ ﻭ ﭼﻨﮕﺎﻝ ﺍﺯ ﻏﺮﺏ ﺑﻪ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻣﺎ ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﻬﺎ ﺑﺎ ﺩﺳﺖ ﻏﺬﺍ می خوردیم، اما ما پیش از غرب و شرق، برای خوردن غذا از قاشق استفاده می کردیم

بوشاسپ دیو

بوشاسپ دیو

پیش از سپیده دم، هنگامی که اهریمن سیاهی و یارانش به سمت تاریکی عقب رانده شوند، پیش از آنکه خروس بانگ سحرگاهی سردهد٬ «بوشاسپ‌دیو»٬ این عفریت تاریکی٬ می‌کوشد تا جهان را در خواب نگاه دارد و مردمان را به بدکاری و گناه برانگیزد. او در دیار انسان ها می دود و می غرد:
"بخوابید ای انسان‌ها، بخوابید ای انسان‌های گنهکار، بخوابید و در میان گناهانتان بمانید".

در آیین زرتشت٬ بوشاسپ (یا بوشایست) دیو تنبلی و بیهودگی است٬ او سبب می‌شود که درستکاران نتوانند کارهای سودمند انجام دهند و کار امروز را به فردا بیندازند. او سعی می‌کند که مردمان را در خواب نگه دارد و تلاش می‌کند پرهیزکاران به خاطر خواب شیرین صبحگاهی نماز را فراموش کنند.

در افسانه های کهن این دیو بصورت زنی عفریته و نحیف و بدچهره به رنگ زری (بین سبز و زرد) توصیف شده و لقب او «درازدست» است.

در کتاب آیینی «شایست-ناشایست» که نوعی توضیح المسائل در دین زرتشتی است بیان شده است که این عفریت دوبار به دنیای مادی وارد می شود که شاید منظور از آن یکبار زمان خوابیدن و یکبار زمان بیدار شدن و یا نمادی از تولد و مرگ باشد.

خدایان باستان ( بهرام )

بهرام

بَهرام از ایزدان ایرانی است که نام او به معنای سدشکن و پیروزگر و کشنده ى اژدها می‌باشد. او ملقب به درفش دار ایزدان است.

او از نظر نیرو نیرومندترین، از نظر پیروزی، پیروزمندترین و از نظر فره، فرهمندترین ایزدان است. بر شرارت دیوان و آدمیان غالب می آید. دشمن عهدشکنان است و آنها را مجازات می کند. اگر به شیوه ای درست اور ا نیایش کنند، پیروزی می بخشد و نمی گذارد سپاه دشمن وارد سرزمین های آریایی گردد.

بهرام در اساطیر ایرانی ایزد جنگ و پیروزی و محافظت کننده آریایی ها در نبردهاست. بهرام به عنوان ایزدی پیروزی‌بخش در ایران باستان بسیار محبوب بوده‌است و حتی بعد از دوره ساسانی نیز نقش خود را به عنوان حامی مسافران و در راه ماندگان حفظ کرده است.

در اوستا آمده است که بهرام آفریده اهورا نیرومند و فرهمند است و نیروی بینایی فوق‌العاده‌ای دارد. او یورش همه دشمنان را، چه جادوان و چه پریان را در هم می‌شکند، جهان را تازگی و آشتی می‌بخشد و به خوبی آرمان‌ها را بر آورده می‌کند. بهرام هم‌چنین توانایی فرزند‌آوری و بازوان نیرومند و تندرستی و دلیری می‌بخشد.

بهرام ایزد جنگ است و تعبیری از نیروی پیشتاز مقاومت ناپذیر پیروزی که به پیکرهای گوناگون تجسم می یابد.
در گاهشمار باستانی ایران روز بیستم هر ماه "روز بهرام" نامیده می شود.